|
Beethoven gestrikt
januari 2009
Binnengelopen bij een landelijk bekende winkelketen viel mijn blik
op een kloeke cd-box van 'mijn' Koninklijk Concertgebouworkest. De
aanbieding bestond uit een verzameldoos met alle Beethoven-symfonieën,
opgenomen onder leiding van Wolfgang Sawallisch. Een serie die tot stand
kwam in de jaren 1991 tot en met 1993 en die ik mij - om de een of andere
reden - vergeten had aan te schaffen. Deze box werd te koop aangeboden
voor de prijs van twee saucijzenbroodjes, dus op zo'n moment word je als
muzikant weer eens geconfronteerd met het feit dat je voormalige inspanningen
letterlijk geen cent meer waard zijn. Het zij zo, als dat dan maar meer
mensen aan de klassieke muziek brengt.
Ik herinner mij die opnamesessies nog zeer goed. De eerste twee reeksen
(1991-1992) verliepen voortvarend en zeer geïnspireerd, maar de registratie
van de derde reeks leed onder toenemende stroefheid. De oorzaak ervan was, dat
Sawallisch zich net had teruggevochten van een ernstig ziekbed en daardoor
grote moeite had de noodzakelijke energie op te brengen om het project tot
een goed einde te leiden. Het was vooral tijdens de repetities op de
Negende Symfonie dat de maestro de greep op het nogal roezige koor
van de Städtischer Musikverein zu Düsseldorf dreigde te verliezen. Zo wankel
werd op een gegeven moment de psychologische omgeving dat Sawallisch het
koor vertwijfeld een variant op Schillers Ode an die Freude toewierp:
'Sie stürtzen mit Millionen nieder!'
Het was volstrekt niet kwaadaardig bedoeld, het was wanhoop. Die
overigens niet terug te horen is op de opname, want die staat als een huis.
Ik mocht hem wel, die Wolfgang Sawallisch. Een wat stugge man, förmlich op het
concertpodium, maar achter de Bühne zeer aanspreekbaar. Toen ik eens in de
Rotterdamse Doelen wachtte tot het mijn beurt was op te gaan, passeerde hij
mij op zijn weg naar het podium om de ouverture gaan dirigeren. Hij liet de
orkestinspecteur die de podiumdeur reeds had opengetrokken wachten, liep op mij
af en vroeg in namaak-Nederlands: 'Ach, mijnheer Bekkenspieler, bent u Selbstbinder?'
Hij was zijn rokstrik vergeten, had vervolgens een zelfstrikker te leen gekregen
maar wist niet hoe die te knopen. Inderdaad, ik was een zelfstrikker.
Aan deze cd-box kleeft trouwens een merkwaardig registratiefoutje. De eerste cd,
met daarop de Eerste en de Derde Symfonie, staat in de internationale
database van cd-producten (die ik via het programma iTunes raadpleegde) te boek
als een uitvoering van de Wiener Philharmoniker onder leiding van Wilhelm Furtwängler.
Rare zaak.
|
|
|